آمریکا ۶ میلیون بشکه نفت ایران را دزدید
به گزارش خبرفوری بر اساس ادعایی که از سوی حساب کاربری «تانکر ترکرز» مطرح شده، آمریکا محمولهای در مجموع حدود ۶ میلیون بشکه نفت ایران را پس از توقیف نفتکشها در اقیانوس هند در اختیار گرفته و این محموله اکنون به سمت آمریکا منتقل میشود.
ارزش تقریبی چنین محمولهای با قیمتهای فعلی نفت، حدود ۶۰۰ میلیون دلار برآورد شده است؛ رقمی که در صورت تأیید، یکی از بزرگترین محمولههای نفت ایران خواهد بود که در چارچوب اقدامات دریایی آمریکا به سرقت رفته است.
توقیف نفتکشها در اقیانوس هند
آمریکا در ماههای اخیر دامنه عملیات دریایی خود علیه شبکه صادرات نفت ایران را از خلیج فارس فراتر برده است. در یکی از موارد مهم، نیروهای آمریکایی نفتکش «تیفانی» را در آبهای آزاد اقیانوس هند توقیف کردند؛ اقدامی که واشنگتن آن را به شکل مضحکی بخشی از عملیات مقابله با شبکههای انتقال نفت مرتبط با ایران اعلام کرد.
بیشتر بخوانید:
از توقف پروازهای ایرانی تا خلعسلاح مقاومت؛ آیا موضع عراق در قبال تهران تغییر کرده است؟
طرح محرمانه مسکو برای صنعت هواپیمایی ایران | ماجرای سند ۴۴ صفحهای روسیه
افزایش کالابرگ برای کمدرآمدها | با ۳۰۰ هزار تومان قدرت خرید چقدر دوام میآورد؟
راز نورهای رنگی و مرموز در آسمان تهران | ماجرا چیست؟
در ماه ژوئن نیز نیروهای آمریکایی یک نفتکش تحت تحریم به نام «داوینا» را در اقیانوس هند متوقف کردند. این نفتکش ظرفیت حمل حدود دو میلیون بشکه نفت خام را داشت و به گفته منابع آمریکایی، به دلیل ارتباط با تجارت نفت ایران تحت تحریم قرار گرفته بود.
همچنین گزارشهایی درباره توقیف نفتکشهای دیگری از جمله «اسکایویو» منتشر شده که بنا بر دادههای کشتیرانی، احتمالا بیش از یک میلیون بشکه نفت خام بارگیریشده در ایران را حمل میکرده است.
دزدی از نفت ایران در میانه جنگ
اقدامات آمریکا در حالی صورت میگیرد که صادرات نفت ایران در سال ۲۰۲۶ با فشارهای فزایندهای مواجه شده است. گزارشهای ردیابی نفتکشها نشان میدهد که محمولههای ایرانی برای عبور از محدودیتها، بارها از انتقال کشتیبهکشتی و مسیرهای غیرمستقیم استفاده کردهاند.
اکنون سرقت محمولهای حدود ۶ میلیون بشکهای به آمریکا، در صورت تأیید مستقل، میتواند ابعاد تازهای به این رویارویی دریایی و اقتصادی اضافه کند. با این حال، جزئیات مربوط به حجم دقیق نفت و مقصد نهایی آن همچنان نیازمند تأیید منابع مستقل است.
در چنین شرایطی، توقیف نفتکشها تنها یک اقدام تحریمی نیست؛ بلکه به بخشی از مناقشه گستردهتر بر سر کنترل مسیرهای صادرات انرژی ایران و دسترسی تهران به درآمدهای نفتی تبدیل شده است؛ مناقشهای که با ادامه محدودیتهای دریایی و اختلال در صادرات نفت، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
