زبان، یک نکته بی‌اهمیت؟
به گزارش [نام رسانه]، احمد میراحسان در یادداشت خود با عنوان «زبان، یک نکته بی‌اهمیت؟» با اشاره به مباحث مطرح‌شده درباره دیدار‌های اخیر فرماندهان نظامی با رهبر انقلاب و موضوعاتی همچون بازدارندگی، دکترین دفاعی، آمادگی رزمی و فناوری‌های نوین، بر اهمیت توجه به زبان تخصصی در حوزه‌های سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی تأکید می‌کند.
نویسنده معتقد است استفاده گسترده از واژگان بیگانه در ادبیات تخصصی، صرفاً یک مسئله زبانی و ادبی نیست، بلکه می‌تواند با هویت فکری و فرهنگی جامعه ارتباط داشته باشد. از نگاه او، زبان آینه تحولات عمیق فکری و تمدنی یک ملت است و پاسداری از آن باید فراتر از تعصب صرف بر فارسی‌گویی مورد توجه قرار گیرد.
میراحسان در ادامه، کاربرد واژه «دکترین» را در حوزه‌های مختلف مورد پرسش قرار می‌دهد و پیشنهاد می‌کند به‌جای استفاده بی‌تأمل از اصطلاحات بیگانه، معادل‌های فارسی دقیق و متناسب با مفاهیم موردنظر ترویج شوند.
او در همین زمینه، واژه «رهنامه» را به‌عنوان جایگزینی برای دکترین، «رهبرد» را به‌جای استراتژی و «رهکنش» را به‌جای تاکتیک پیشنهاد می‌کند.
این یادداشت همچنین با اشاره به پیشنهاد استفاده از واژه «ویژه‌خوار» به‌جای «رانت‌خوار»، بر اهمیت نقش واژه‌گزینی در تقویت زبان فارسی و شکل‌گیری ادبیات بومی تأکید دارد.
نویسنده با بررسی تفاوت جایگاه مفاهیم راهبردی و دکترین در الگو‌های فکری و دفاعی آمریکا و روسیه، استدلال می‌کند که مفاهیم تخصصی در بستر‌های تاریخی، فرهنگی و جهان‌بینی‌های متفاوت، معانی و کارکرد‌های یکسانی ندارند.
از نگاه میراحسان، تولید واژگان تخصصی فارسی باید با توجه به مبانی معرفتی، فرهنگی و تمدنی جامعه صورت گیرد؛ چراکه زبان تنها مجموعه‌ای از کلمات نیست، بلکه حامل تجربه تاریخی، هویت و شیوه اندیشیدن یک ملت است.
او در پایان، بر ضرورت آموزش زبان فارسی دقیق و غنی به نسل جوان و پرهیز از تقلید غیرضروری از ادبیات بیگانه در حوزه‌های تخصصی تأکید می‌کند و پاسداشت زبان فارسی را بخشی از مسیر استقلال فرهنگی و فکری جامعه می‌داند.