«ایران جان» و تحول رسانه ملی 

نویسنده دکتر کمال اکبری | عضو هیأت علمی دانشگاه صداوسیما

این رویکرد استراتژیک، یکی از برجسته‌ترین و مهم‌ترین اقدامات درراستای تحقق عدالت رسانه‌ای محسوب می‌شود. مفهوم عدالت رسانه‌ای در این میان به این معناست که تمامی ساکنان و شهروندان کشور، بدون در نظر گرفتن موقعیت جغرافیایی، فاصله از مرکز یا محدودیت‌های مکانی بتوانند حضور فعالی در فضای رسانه ملی داشته باشند. آنها باید بتوانند حضور خود را در شبکه‌های اصلی و ملی ببینند تا از این طریق، داشته‌ها، توانمندی‌ها و هویت ملی خود را به جامعه معرفی کنند. درواقع اصل نخست عدالت رسانه‌ای، تضمین حق دیده شدن همه مردم در تمامی سطوح است. اما نکته دوم و متمم این اصل، ایجاد یک جریان گسترده آگاهی‌بخشی در میان سایر بخش‌های جامعه است. به بیان دیگر، عدالت زمانی کامل می‌شود که همه نقاط کشور از ظرفیت‌های موجود در سراسر خاک ایران، از جمله توانمندی‌های سرمایه‌گذاری، دستاورد‌های علمی و امکانات تفریحی و اجتماعی به شکلی کامل، دقیق و همگانی باخبر شوند. 
اگر نگاهی به گذشته بیندازیم، می‌بینیم که تمرکز رسانه عمدتا بر الگوی مرکزگرایی استوار بود و تنها تهران یا تعداد معدودی از مراکز استان‌ها در کانون توجه و بازتاب قرار داشتند، اما امروزه شاهد یک تغییر بنیادین و ساختاری در این الگو هستیم. با فعال شدن و حضور پررنگ ایران در عرصه‌های مختلف، دوربین‌های صداوسیما تا عمق روستا‌ها و دورافتاده‌ترین نقاط نفوذ کرده‌اند تا تصویر واقعی، ملموس و انسانی مردم را به نمایش بگذارند؛ حرکتی که بسیار مترقی، هوشمندانه و ارزشمند ارزیابی می‌شود. 
معتقدم توجه ویژه دولت و همراهی مستمر استانداران، مسئولان اداری و ریاست جمهوری با این برنامه‌ها، نویدبخش آغاز یک دوران جدید و روشن در ساختار رسانه‌ای کشور است. در این مسیر، اگرچه گاهی نقد‌هایی مطرح می‌شود که ممکن است در ظاهر با رویکرد وحدت ملی در تضاد به‌نظر برسد، اما باید توجه داشت این ایرادات و بازخورد‌ها نقش اصلاح‌گر و تکامل‌بخش دارند. این نقد‌ها در‌واقع کمک می‌کنند انسجام و وحدت ملی را در ایران، به‌ویژه در شرایط حساس کنونی و دوران جنگ، به سطحی بسیار بالاتر، مستحکم‌تر و منسجم‌تر برسانیم. 
این برنامه‌ها کارکردی بسیار فراتر از پخش ساده و معمولی محتوا دارند. آنها در حقیقت ابزاری استراتژیک برای ایجاد انسجام ملی و نمایش دقیق جایگاه، وظایف و کارکرد‌های تمامی نهاد‌ها و دستگاه‌های کشور هستند که در نهایت منجر به ایجاد همدلی میان مسئولان برای خدمت‌رسانی بهتر، دقیق‌تر و مؤثرتر به مردم می‌شود. علاوه بر این، فراهم بودن بستری برای بیان نقدها، بازخورد‌ها و شنیدن حرف‌های مردم از طریق رسانه ملی، بخشی جدایی‌ناپذیر و ضروری از این فرآیند تکاملی و رو به رشد است. امیدوارم در آینده، شاهد گسترش روزافزون و همه‌جانبه این طرح‌های ابتکاری و نوآورانه در بدنه سازمان صدا‌و‌سیما باشیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *