بهای سنگین حمایت از ایران و امام شهید برای هنرمند برتر عراقی
آلاء حسین در گفت‌وگویی با شبکه‌ی «الاولی» عراق گفت: «من از روزی که به دنیا آمدم شیعه بوده‌ام، نه از پس از ۲۰۰۳.» او از مقلدان آیت‌الله سیستانی است و هرگز هویتش را پنهان نکرد؛ از جمله با ساخت سریال «العشرة» درباره‌ی شهدای حشد الشعبی. او به معیاری دوگانه اشاره می‌کند: خواننده‌ای عرب به شهید سید حسن نصرالله حمله می‌کند و آب از آب تکان نمی‌خورد، اما «به محض اینکه روشنفکری شیعه به تعلق خود اشاره کند، دنیا به هم می‌ریزد.»
برای او دین و میهن «مانند دو چشم در یک چهره‌اند. وقتی وطن تهدید شد، عقیده نجاتش داد.» این سخن یادآور تابستان ۱۳۹۳ است؛ روزهایی که داعش تا نزدیکی بغداد و کربلا پیش آمد و فتوای جهاد کفایی مرجعیت نجف، صدها هزار جوان عراقی را به جبهه کشاند.
آلاء حسین گفت خبر شهادت «امام خامنه‌ای» را با درد بسیار دریافت کرده و در مراسم تشییع ایشان حاضر بوده است. از نگاه او، امام شهید بیش از چهل و هفت سال در برابر رژیم صهیونیستی، «دشمن دیرینه‌ی عراق و ایران»، ایستاد.
او اتهام صدور «فتوای سرکوب» معترضان عراقی در اعتراضات پاییز ۱۳۹۸ از سوی رهبر شهید را نیز قاطعانه رد کرد: «این فتوا کجاست؟» به گفته‌ی او، آنچه به آن استناد می‌شود پیامی کلی در شبکه‌ی ایکس است که از «رسیدگی» به ناامنی سخن می‌گفت. او می‌پرسد: «از کی رسیدگی به معنای فرمان کشتن شده است؟» و یادآوری می‌کند که در مکتب ولایت فقیه، ولی فقیه اگر بخواهد حکمی دهد، پروایی از اعلام آن ندارد.
آلاء حسین می‌گوید: «ایران کشوری دوست است؛ دشمن ما یکی است و جنگ ما یکی است.» او به کسانی که جنگ تحمیلی را دستاویز دشمنی همیشگی با ایران می‌کنند، یادآوری می‌کند که پس از جنگ، همان کشورهای عربی که صدام را تجهیز کرده بودند به تحریمی علیه عراق رأی دادند که جان صدها هزار کودک عراقی را گرفت؛ در حالی که ایران مرزهایش را گشود و داروی ایرانی به بیمارستان‌های عراق رسید. ایران در حمله‌ی آمریکا به عراق در سال ۱۳۸۲ نیز خاک و آسمانش را در اختیار اشغالگران نگذاشت. به تعبیر او: «یا باید با همه‌ی کشورهایی که به عراق آسیب زدند دشمنی کنیم، یا همه را ببخشیم.»
این وفاداری‌ها برای او بی‌هزینه نبوده است. به گفته‌ی خودش، نامش در فهرست سیاه برخی شبکه‌ها و پلتفرم‌های عربی قرار گرفته است. او می‌توانست سکوت کند و آینده‌ی حرفه‌ای‌اش را تضمین کند، اما گفت: «اگر خادمه‌ای پوشیه‌دار در حرم بمانم و بی‌آنکه بر جنازه‌ام نماز گزارده شود بمیرم، عقب‌نشینی نمی‌کنم.»
این پاسخ هنرمندی است که عقیده‌اش را به بازار نفروخت. آلاء حسین نشان داد که در عراق امروز، شیعه بودن، سوگواری برای امام شهید و دوستی با ایران هنوز بهایی سنگین دارد؛ و او تنها نیست، بخش بزرگی از ملت عراق در همین صف ایستاده‌اند.
