ملت ایران قدردان مدافعان خدمتگزار
با مطالعه تاریخ معاصر، بهویژه دوران پهلوی اول و پهلوی دوم، مشاهده میکنیم که هر دو در نهایت از ترس واکنش ملت ایران از کشور فرار کردند و در غربت، به بدترین شکل ممکن آواره شدند و سرانجام مرگشان نیز در همان شرایط رقم خورد. در مقابل، درباره امام خمینی (ره) شاهد بدرقهای بسیار شایسته و کمنظیر در تاریخ معاصر بودیم. این موضوع نشان میدهد که ملت ایران قدر زحمات انسانهای خدوم خود را به خوبی میداند.
به نظر من روز دوشنبه در تهران شاهد یکی از بزرگترین بدرقههای تاریخ معاصر خواهیم بود. به احتمال قریب به یقین مراسم تشییع قائد شهید انقلاب حتی از بدرقه امام خمینی (ره) نیز گستردهتر خواهد بود، چرا که علاوه بر بحث قدرشناسی از زحمات رهبر شهید، مساله شهادت و مظلومیت ایشان نیز مطرح است. در واقع، ما درباره رهبر شهیدمان با یک مظلومیت خاص مواجهیم. اتهامات و تهمتهای فراوانی به ایشان زده شد در حالی که قرائن و شواهد پس از رحلت ایشان نشان داد چگونه ایشان در نهایت فداکاری و تقوا یک ملت را با خود همراه کرده و جایگاه آن را به حد یک ابرقدرتی که در رویارویی با آمریکا و رژیم صهیونیستی پیروز میشود، ارتقا داده است. رشد یک ملت از مسیر ارتقای شأن مردم، ایثار رهبران و وقف کردن خود در مسیر پیشرفت جامعه حاصل میشود.
جریانهای غربگرا همیشه سعی کردهاند ملت ایران را قدرناشناس معرفی کنند و در استدلال خود برای چنین تصویری از این ملت شریف به عدم حمایت ملت از پهلوی اول و دوم استناد میکنند؛ اما تاریخ نشان داده است که رفتار ملت ایران با خادمان خود متفاوت است. از این نظر، حضور گسترده مردم در مراسم بدرقه رهبر شهیدشان صرفا بیانگر یک سوگواری نیست.
علاوه بر سوگواری و واکنش به مظلومیت یک رهبر، نوعی پیام روشن به دشمن است مبنی بر اینکه رفتارها و اقدامات بزدلانه اش هرگز ملت ایران را از اهدافی که در ارتباط با انقلاب اسلامی به عنوان میثاق ملی پذیرفته، دور نخواهد کرد.
ملت ایران جایگاه خود را در این مسیر تعالی بخش انقلاب میبیند؛ جایگاهی که در دوران استبداد پهلوی هرگز امکان تحقق آن وجود نداشت. امروز جامعه میتواند امور خود را اداره کند، چرا که مردم در تصمیمسازیها مشارکت داشتهاند و افراد در جایگاههای مختلف محترم شمرده شدهاند.
زمانی که محمدرضا پهلوی در اواخر حکومتش چهار میلیون راهپیماییکننده در تهران را مشاهده کرد که شعار «مرگ بر شاه» سر میدادند، تصور کرد اگر مردم به سمت کاخ حرکت کنند، کاخ او با خاک یکسان خواهد شد. به همین دلیل تصمیم به خروج از ایران گرفت. حتی برخی کارشناسان، از جمله هایزر، به او توصیه کردند کشور را ترک نکند.
برخی نیروهای سیاسی مانند جبهه ملی نیز پیشنهاد کردند که در جزیرهای در جنوب ایران بماند، اما از کشور خارج نشود؛ با این حال او از ایران خارج شد.
پس از خروج او، شیرازه بسیاری از امور کشور از هم پاشید؛ ارتش، وزارتخانهها و ساختارهای مختلف دچار فروپاشی شدند، چرا که سالها کشور بر اساس نظام استبدادی اداره شده بود.
اما در مورد رهبر شهید انقلاب، مساله بسیار متفاوت است. با اینکه در تجاوز اخیر به کشورمان تا رده سوم و در برخی موارد حتی تا رده پنجم مسئولان ترور شدند، امور کشور با دقت و نظم ادامه پیدا کرد. شاید برای کسانی که در مدیریت کلان حضور نداشتهاند، این موضوع بهسادگی قابل درک نباشد؛ اما در سطوح بالای مدیریتی، هنگامی که یک مدیر کنار میرود، اگر تجربیات و اطلاعات خود را منتقل نکند، مجموعه برای مدتی دچار مشکل خواهد شد، زیرا اطلاعات ویژهای در اختیار اوست که باید به فرد بعدی منتقل شود. اما دیدیم که با وجود ترور چندین رده از مسئولان، امور کشور ادامه یافت؛ زیرا تا نخبگان در جایگاه خود مورد احترام بودند و در تصمیمگیریها مشارکت داده شدند. این نتیجه مدیریت شخصیتی مانند آیتالله خامنهای است که با ارائه مدیریتی مشارکتی، نهایت سعی خود را داشت که به افراد مختلف امکان بالندگی و توسعه مهارتها را بدهد و با ایجاد شخصیتهای خلاق و تصمیمساز، زمینه مدیریت هوشمندانه و مقتدرانه کشور را به دست خود ملت فراهم آورد.
امروز بسیاری احساس میکنند وظیفه دارند به نوعی مظلومیت ناشی اتهام افکنیها علیه ایشان را جبران کنند و به اصطلاح باید به ایشان ادای دین کنند. به نظر من ملت ایران این کار را خواهد کرد و بار دیگر در تاریخ ثابت خواهد کرد که قدردان مدافعان و خادمان خود هستند. در واقع از آنجا که آیتالله خامنهای تمام عمر خود را در دفاع از ایران و ایرانیان گذاشت، ایرانیان نیز بر اساس معرفت و بصیرت خود قطعا در حد شان و منزلت ایشان با حضوری پرشور و تاریخی محاسبات دشمن را عوض خواهند کرد، همانطور که با همین درک بالا و عملکرد درخشانشان در حمایت و تبعیت از رهبری و حضور در میدان در جنگ اخیر و حفظ انسجام، جهان را متحیر کردهاند. بیگمان مراسم تشییع پیکر مطهر رهبر شهیدمان نقطه عطفی در تاریخ ایران خواهد بود و حضور حماسهساز ملت در آن برای همه ما یک درس بزرگ است.
