پرسپولیس و آگهی فروش امیرحسین محمودی؛ چرا برای فوتبال ایران این اتفاق عجیب است؟
ایده روز – امیرحسین محمودی در روز‌های اخیر به یکی از سوژه‌های جنجالی فوتبال ایران تبدیل شده است. هافبک جوان پرسپولیس پس از دیدار مقابل فجرسپاسی از وضعیت خود در این تیم انتقاد کرد و نسبت به رفتار مدیریت باشگاه نیز گلایه داشت. این اظهارات با واکنش باشگاه همراه شد و مهدی تارتار نیز او را از تمرینات گروهی کنار گذاشت.
اما واکنش پرسپولیس به همین جا ختم نشد. باشگاه در اقدامی کم‌سابقه آگهی رسمی فروش این بازیکن را در روزنامه منتشر کرد و از تیم‌های داخلی و خارجی خواست پیشنهاد‌های خود را برای انتقال قطعی یا قرضی او ارائه کنند.
در متن اطلاعیه تأکید شده بود که اولویت باشگاه بررسی پیشنهاد‌های خارجی است و تیم‌های متقاضی باید پیشنهاد رسمی خود را تا ۲۵ آبان به باشگاه ارائه دهند. پرسپولیس حتی این اطلاعیه را در وب‌سایت رسمی خود منتشر کرد، اما ساعاتی بعد آن را برداشت.
آگهی فروش بازیکن در فوتبال ایران؛ عجیب و باورنکردنی
در فوتبال ایران معمولاً انتقال بازیکنان از طریق ارتباط مدیران باشگاه‌ها با یکدیگر، مدیران برنامه و واسطه‌های نقل‌وانتقالات انجام می‌شود. باشگاه‌ها به ندرت به شکل عمومی اعلام می‌کنند که یک بازیکن را برای فروش یا انتقال قرضی در اختیار دارند.
بخش مهمی از مذاکرات نیز پشت در‌های بسته انجام می‌شود. گاهی خبر توافق با بازیکن پیش از مذاکره رسمی با باشگاه مالک منتشر می‌شود و اختلاف بر سر قرارداد، رضایت‌نامه و حتی نقش واسطه‌ها به جنجال تبدیل می‌شود.
در بازاری که ابهام در مذاکرات، شایعات درباره پیشنهاد‌ها و اختلاف بر سر مبالغ قرارداد‌ها فراوان است انتشار یک آگهی رسمی و اعلام عمومی آمادگی برای دریافت پیشنهاد می‌تواند اتفاقی متفاوت باشد.
فوتبال اروپا و یک رویه معقول و منطقی
در فوتبال اروپا معرفی بازیکن برای فروش یا انتقال قرضی اتفاقی شناخته‌شده است. البته یک تفاوت مهم وجود دارد: باشگاه‌های بزرگ اروپایی معمولاً بازیکنان خود را با آگهی عمومی در روزنامه یا وب‌سایت به فروش نمی‌گذارند. آنها از شبکه‌های تخصصی و بازار‌های دیجیتال نقل‌وانتقالات استفاده می‌کنند تا پیشنهاد‌های مناسب دریافت کنند.
یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها پلتفرم TransferRoom است. این سامانه از سال ۲۰۱۷ فعالیت می‌کند و به باشگاه‌ها اجازه می‌دهد بازیکنان قابل انتقال خود را معرفی کنند، نیاز‌های نقل‌وانتقالاتی سایر تیم‌ها را ببینند و مستقیماً با مدیران ورزشی مذاکره کنند. طبق اطلاعات منتشرشده از سوی این مجموعه، بیش از ۸۰۰ باشگاه از این پلتفرم استفاده می‌کنند.
تقریباً تمام باشگاه‌های لیگ برتر انگلیس از TransferRoom استفاده می‌کنند. منچستریونایتد نیز از این سامانه برای بررسی فرصت‌های انتقال و فرستادن بازیکنان به تیم‌های دیگر استفاده کرده است.
باشگاه آ. اس رم از دیگر استفاده‌کنندگان این سامانه است.
در هلند نیز باشگاه فورتونا سیتارد از طریق این سامانه با تیم‌هایی مانند یوونتوس و کریستال پالاس ارتباط برقرار کرده است. رودا کرکراده نیز با معرفی بازیکنان خود توانست انتقال‌هایی به تیم‌های خارجی انجام دهد.
آ. اِ. ک آتن یونان هم از این روش برای فروش مدافع خود ماریوس ایکونومو به کپنهاگن استفاده کرد.
در واقع این شیوه آگهی کردن بازیکنان به باشگاه‌ها کمک می‌کند بازیکنان مازاد خود را به بازار‌های بزرگ‌تری معرفی کنند و برای فروش آنها به شبکه محدود مدیران برنامه و واسطه‌ها وابسته نباشند.
چرا این روش در فوتبال ایران جا نیفتاده است؟
بازار نقل‌وانتقالات ایران تفاوت‌های مهمی با ساختار حرفه‌ای اروپا دارد. در بسیاری از معاملات، ارتباطات شخصی، واسطه‌ها و مذاکرات غیرعلنی نقش پررنگی دارند. گاهی حتی پیش از آنکه باشگاه مالک از پیشنهاد رسمی مطلع شود اخبار مذاکره با بازیکن در رسانه‌ها منتشر می‌شود.
در چنین شرایطی انتشار آگهی رسمی می‌تواند برای باشگاه‌ها دردسرساز باشد. وقتی یک باشگاه بازیکنی را برای فروش معرفی می‌کند باید وضعیت قرارداد، مبلغ رضایت‌نامه، شرایط انتقال قرضی و حقوق مالی خود را شفاف کند. این کار امکان مقایسه پیشنهاد‌ها را فراهم می‌کند و دست واسطه‌هایی را که از ابهام در معاملات سود می‌برند محدودتر می‌کند.
البته استفاده از پلتفرم‌های تخصصی به معنای حذف کامل دلالان یا تضمین سلامت تمام معاملات نیست. فوتبال اروپا نیز با پرونده‌های مالی و تخلفات نقل‌وانتقالاتی رو‌به‌رو بوده است. تفاوت مهم در وجود ابزار‌های حرفه‌ای‌تر برای ارتباط مستقیم و ثبت اطلاعات بازار است.